สำนักสงฆ์เขาพระครู, ศรีราชา, ชลบุรี,

รวมธรรมะ => ถาม-ตอบปัญหาธรรมะ => ข้อความที่เริ่มโดย: Manee ที่ สิงหาคม 02, 2011, 04:25:40 PM



หัวข้อ: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: Manee ที่ สิงหาคม 02, 2011, 04:25:40 PM
เรียนถามเจ้าค่ะ

ได้ฟังพระอาจารย์บรรยายบอกว่าการเข้าภวังค์ในขณะนั่งสมาธิจะไม่ได้พลังจิต จะได้แค่การพักเหมือนการนอนหลับ เราจะมีวิธีแยกแยะได้อย่างไรว่า จิตที่เป็นภวังค์แบบนอนหลับ กับจิตที่เป็นสมาธิแบบได้พลังจิต จะสังเกตุได้อย่างไรค่ะ

ขอบพระคุณเจ้าค่ะ


หัวข้อ: Re: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: พระอาจารย์วัฒนา ที่ สิงหาคม 02, 2011, 04:31:38 PM
เรียนถามเจ้าค่ะ

ได้ฟังพระอาจารย์บรรยายบอกว่าการเข้าภวังค์ในขณะนั่งสมาธิจะไม่ได้พลังจิต จะได้แค่การพักเหมือนการนอนหลับ เราจะมีวิธีแยกแยะได้อย่างไรว่า จิตที่เป็นภวังค์แบบนอนหลับ กับจิตที่เป็นสมาธิแบบได้พลังจิต จะสังเกตุได้อย่างไรค่ะ

ขอบพระคุณเจ้าค่ะ


เจริญพร....วิสัชชนา
  ดูตรงสติ จะสังเกตุได้ว่าเวลาเราเข้าภวังค์เราไม่รู้สึกตัว เราจะรู้สึกเวลาออกจากภวังค์นั่นเอง ฉะนั้นในช่วงฝึกแรกๆ ส่วนใหญ่ก็จะเข้าภวังค์หลับกันบ่อย แต่บริกรรมมากๆ ตั้งใจฝึกบ่อยๆ สติจะเพิ่มมากขึ้น แล้วการเข้าภวังค์จะน้อยลง  ......อนุโมทนาสาธุ


หัวข้อ: Re: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: Manee ที่ สิงหาคม 03, 2011, 08:09:24 AM
ขอบพระคุณพระอาจารย์เจ้าค่ะ ขอถามต่อว่า ก่อนนั่งได้เดินจงกรมก่อน 30 นาที ขณะนั่งรู้สึกเหมือนหลับ แต่ยังได้ยินเสียงเหตุการณ์รอบข้างอยู่ เช่น เสียงนกร้อง ลมพัด คนเปิดปิดประตู รู้สึกสบาย มีความสุข รับรู้ลมหายใจเข้าออก บางครั้งสั้น บางครั้งยาว บางครั้งก็เบา รู้ว่ามีความคิดแทรกเข้ามาบ้างเป็นขณะๆ ส่วนมากเป็นบทสวดมนต์ และเสียงพระอาจารย์เทศน์ เพราะเข้าร่วมกิจกรรม สวดมนต์เย็นและฟังธรรม ทุกวันอังคารและวันพุธ บางครั้งก็เห็นเป็นภาพตัวเองปล่อยปลา ปล่อยปลาทุกวันอังคารและวันพระ แต่ทั้งความคิดและภาพก็เข้ามาแว๊บๆ แล้วก็หายไป สลับกับความรู้สึกนิ่งๆ  ตลอดระยะเวลาการนั่ง 30 นาที เหมือนมีสองความรู้สึกคือ หนึ่งความรู้สึกนิ่งๆ สงบๆ ภายใน สลับกับความคิดและภาพ แว๊บๆ กับอีกความรู้สึกหนึ่งที่รับรู้ว่านั่งอยู่ หายใจอยู่ ได้ยินเสียงรอบข้างอยู่ หลังจากออกสมาธิแล้วก็มีความรู้สึกสดชื่น มีความสุข เหมือนได้นอนหลับเต็มที่ ระหว่างวันก็ไม่เหนื่อย ไม่ง่วง ไม่เพลีย ไม่หิวด้วยเจ้าค่ะ แบบนี้เรียกว่าเป็นภวังค์แบบหลับ หรือว่าเป็นสมาธิคะ หรือว่าเป็นอย่างอื่นคะ ในการเริ่มต้นอยากฝึกให้จิตมีพลังมากๆก่อนที่จะไปวิปัสนาเจ้าค่ะ

หากเราฝึกถูกวิธี เดินจงกรม 30 นาที นั่ง30 นาที จะมีพลังจิตเพียงพอต่อการใช้งานกี่วันคะ วันที่บรรยายพระอาจารย์บอกว่าเราต้องการพลังจิตในการใช้งาน 6 ชม แต่จำไม่ได้ว่าต่อ อาทิตย์หรือต่อเดือน แล้วต้องฝึกต่อเนื่องแค่ไหนจึงจะเีพียงพอ

รบกวนพระอาจารย์นะเจ้าคะถามเยอะ / ขอบพระคุณเจ้าค่ะ


หัวข้อ: Re: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: พระอาจารย์วัฒนา ที่ สิงหาคม 03, 2011, 05:33:45 PM
ขอบพระคุณพระอาจารย์เจ้าค่ะ ขอถามต่อว่า ก่อนนั่งได้เดินจงกรมก่อน 30 นาที ขณะนั่งรู้สึกเหมือนหลับ แต่ยังได้ยินเสียงเหตุการณ์รอบข้างอยู่ เช่น เสียงนกร้อง ลมพัด คนเปิดปิดประตู รู้สึกสบาย มีความสุข รับรู้ลมหายใจเข้าออก บางครั้งสั้น บางครั้งยาว บางครั้งก็เบา รู้ว่ามีความคิดแทรกเข้ามาบ้างเป็นขณะๆ ส่วนมากเป็นบทสวดมนต์ และเสียงพระอาจารย์เทศน์ เพราะเข้าร่วมกิจกรรม สวดมนต์เย็นและฟังธรรม ทุกวันอังคารและวันพุธ บางครั้งก็เห็นเป็นภาพตัวเองปล่อยปลา ปล่อยปลาทุกวันอังคารและวันพระ แต่ทั้งความคิดและภาพก็เข้ามาแว๊บๆ แล้วก็หายไป สลับกับความรู้สึกนิ่งๆ  ตลอดระยะเวลาการนั่ง 30 นาที เหมือนมีสองความรู้สึกคือ หนึ่งความรู้สึกนิ่งๆ สงบๆ ภายใน สลับกับความคิดและภาพ แว๊บๆ กับอีกความรู้สึกหนึ่งที่รับรู้ว่านั่งอยู่ หายใจอยู่ ได้ยินเสียงรอบข้างอยู่ หลังจากออกสมาธิแล้วก็มีความรู้สึกสดชื่น มีความสุข เหมือนได้นอนหลับเต็มที่ ระหว่างวันก็ไม่เหนื่อย ไม่ง่วง ไม่เพลีย ไม่หิวด้วยเจ้าค่ะ แบบนี้เรียกว่าเป็นภวังค์แบบหลับ หรือว่าเป็นสมาธิคะ หรือว่าเป็นอย่างอื่นคะ ในการเริ่มต้นอยากฝึกให้จิตมีพลังมากๆก่อนที่จะไปวิปัสนาเจ้าค่ะ

หากเราฝึกถูกวิธี เดินจงกรม 30 นาที นั่ง30 นาที จะมีพลังจิตเพียงพอต่อการใช้งานกี่วันคะ วันที่บรรยายพระอาจารย์บอกว่าเราต้องการพลังจิตในการใช้งาน 6 ชม แต่จำไม่ได้ว่าต่อ อาทิตย์หรือต่อเดือน แล้วต้องฝึกต่อเนื่องแค่ไหนจึงจะเีพียงพอ

รบกวนพระอาจารย์นะเจ้าคะถามเยอะ / ขอบพระคุณเจ้าค่ะ

เจริญพร...วิสัชชนา
   ที่ทำนั้นถูกต้องแล้ว ถือว่าได้พลังจิต เพราะรู้ตัวอยู่ แต่อาการเบา เหมือนหลับนั้นเพราะจิตได้ละความรู้สึกจากกายหยาบไปเยอะแล้ว อารมณ์ก็ลดลงแล้ว ให้ทำแบบนี้ต่อไป พลังจิตจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ  หลังจากออกจากสมาธิแล้ว อาการต่างๆที่เกิดขึ้นเพราะเราเสวยอารมณ์ของฌานอยู่  คือ เหมือนเรากินข้าว ความอิ่มจะยังอยู่  ถ้าเราไม่กินนานๆ ก็หิว  สมาธิเหมือนกันถ้าเราทิ้งไปอีก ก็จะฟุ้งซ้านเหมือนเดิม
  เดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 ต่ออาทิตย์ครับ  ฝึกต่อเนื่องแค่ไหนจึงจะเพียงพอนั้น สมาธินั้นไม่มีคำว่าพอ คือ ต้องฝึกไปเรื่อยๆ ส่วนนึงเราไปลงวิปัสสนา ส่วนนึงเอาไปใช้ในชีวิตประจำวัน อีกส่วนนึงสะสมไว้ หลวงปู่มั่น ท่านเป็นพระอรหันต์แล้ว ท่านยังต้องฝึกถึงวินาทีสุดท้ายเลย........  


หัวข้อ: Re: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: Manee ที่ สิงหาคม 06, 2011, 08:22:57 AM
ขอบคุณพระอาจารย์ที่เมตตาตอบคำถามค่ะ ตอนนี้ฝึกโดยการเดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที ทุกวันค่ะ หกโมงเช้า ถึง เจ็ดโมงเช้า โดยยึดตามหลักที่พระอาจารย์สอนค่ะ ว่าเอาพลังจิตให้ได้ก่อน ก่อนหน้าที่จะไปปฏิบัติกับสำนักสงฆ์เขาพระครู สับสนค่ะ จับจุดไม่ถูกไม่รู้ว่าจะนั่งไปเฉยๆให้มีความสุขก่อน หรือนั่งไปด้วยพิจารณาไปด้วยแบบวิปัสนา ตอนนี้เลยตั้งแค่ว่าเอาสงบเพื่อเป็นหลักก่อนอย่างเดียวยังไม่พิจารณาค่ะ

ขอถามพระอาจารย์ถึงอาการที่เกิดขึ้นระหว่างนั่งสมาธิค่ะ  หลังจากเดินจงกรมเสร็จแล้ว พอนั่งสมาธิไปได้สักพักจะเกิดอาการมีความสุขแบบบอกไ่ม่ถูก น้ำตาคลอแต่ไม่ไหลออกมา พอนั่งต่อไป อาการนี้ก็หายไปรู้สึกเหมือนตัวหมุน แต่ยังได้ยินเสียงรอบข้างอยู่ รู้สึกว่าหายใจอยู่ตลอดเวลาค่ะ สักพักความรู้สึกหมุนๆหยุด รู้สึกเฉยๆ ว่างๆ นั่งต่อไปสักพักก็มีอาการแบบแรกคือมีความสุขแบบบอกไม่ถูก สลับไปสลับมากับความรู้สึกเฉยๆ แต่ความรู้สึกตัวหมุนเกิดขึ้นแป๊บเดียว ครั้งเดียวแล้วก็หายไปค่ะ

ระหว่างวันขณะที่ทำงาน หรือไปไหนมาไหน บางทีก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาเฉยๆ โดยไม่ีมีสาเหตุค่ะ อยากยิ้มอยากหัวเราะ เห็นอะไรก็มีความสุข หัวเราะง่าย ไม่อยากฟังเพลง ไม่อยากดูละคร ไม่อยากเล่นอินเตอร์เนต อยู่คนเดียวได้นานๆ ไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่เบื่อ ไม่เหงา

อันนี้เป็นอาการปกติหรือเปล่าคะ ฝึกมาได้ประมาณ 1 อาทิตย์ค่ะทำทุกวัน เวลาเดิม 6-7โมงเช้า เดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที


หัวข้อ: Re: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: พระอาจารย์วัฒนา ที่ สิงหาคม 07, 2011, 04:25:30 PM
ขอบคุณพระอาจารย์ที่เมตตาตอบคำถามค่ะ ตอนนี้ฝึกโดยการเดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที ทุกวันค่ะ หกโมงเช้า ถึง เจ็ดโมงเช้า โดยยึดตามหลักที่พระอาจารย์สอนค่ะ ว่าเอาพลังจิตให้ได้ก่อน ก่อนหน้าที่จะไปปฏิบัติกับสำนักสงฆ์เขาพระครู สับสนค่ะ จับจุดไม่ถูกไม่รู้ว่าจะนั่งไปเฉยๆให้มีความสุขก่อน หรือนั่งไปด้วยพิจารณาไปด้วยแบบวิปัสนา ตอนนี้เลยตั้งแค่ว่าเอาสงบเพื่อเป็นหลักก่อนอย่างเดียวยังไม่พิจารณาค่ะ

เจริญพร....วิสัชชนา
   ขอถามพระอาจารย์ถึงอาการที่เกิดขึ้นระหว่างนั่งสมาธิค่ะ  หลังจากเดินจงกรมเสร็จแล้ว พอนั่งสมาธิไปได้สักพักจะเกิดอาการมีความสุขแบบบอกไ่ม่ถูก น้ำตาคลอแต่ไม่ไหลออกมา พอนั่งต่อไป อาการนี้ก็หายไปรู้สึกเหมือนตัวหมุน แต่ยังได้ยินเสียงรอบข้างอยู่ รู้สึกว่าหายใจอยู่ตลอดเวลาค่ะ สักพักความรู้สึกหมุนๆหยุด รู้สึกเฉยๆ ว่างๆ นั่งต่อไปสักพักก็มีอาการแบบแรกคือมีความสุขแบบบอกไม่ถูก สลับไปสลับมากับความรู้สึกเฉยๆ แต่ความรู้สึกตัวหมุนเกิดขึ้นแป๊บเดียว ครั้งเดียวแล้วก็หายไปค่ะ

ระหว่างวันขณะที่ทำงาน หรือไปไหนมาไหน บางทีก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาเฉยๆ โดยไม่ีมีสาเหตุค่ะ อยากยิ้มอยากหัวเราะ เห็นอะไรก็มีความสุข หัวเราะง่าย ไม่อยากฟังเพลง ไม่อยากดูละคร ไม่อยากเล่นอินเตอร์เนต อยู่คนเดียวได้นานๆ ไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่เบื่อ ไม่เหงา

อันนี้เป็นอาการปกติหรือเปล่าคะ ฝึกมาได้ประมาณ 1 อาทิตย์ค่ะทำทุกวัน เวลาเดิม 6-7โมงเช้า เดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที

เป็นอาการของจิตอย่างหนึ่ง ที่มีความปิติ อาการแบบนี้จะเกิดไม่เหมือนกันทุกคน และไม่เกิดทุกครั้ง ก็กำหนดจิตไว้ที่ฐานที่ตั้งของจิต
แล้วอาการต่างๆ จะค่อยๆหายไป
  อาการที่เป็นในการใช้ชีวิตประจำวัน ถือว่าปกติของคนฝึกสมาธิ คือ จิตได้เสวยอารมณ์ของสมาธิ เหมือนเวลาเรากินข้าว ความอิ่มก็ยังอยู่แม้เราจะไม่ได้กินแล้ว  
 แต่คนอื่นอาจจะมองเราผิดปกติ เราก็ต้องเข้าใจเค้า ไม่ใช่ให้เค้ามาเข้าใจเรา เพราะเค้าไม่รู้ว่าเราทำอะไรมานั่นเอง.....


หัวข้อ: Re: สมาธิ กับ ภวังค์
เริ่มหัวข้อโดย: Manee ที่ สิงหาคม 08, 2011, 11:12:26 AM
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ จะตั้งใจฝึกต่อไปค่ะ