สำนักสงฆ์เขาพระครู, ศรีราชา, ชลบุรี,

รวมธรรมะ => วันสำคัญในทางพระพุทธศาสนา ศาสนาพิธี => ข้อความที่เริ่มโดย: admin ที่ กันยายน 21, 2009, 12:05:51 PM



หัวข้อ: วันมาฆบูชา
เริ่มหัวข้อโดย: admin ที่ กันยายน 21, 2009, 12:05:51 PM
วันมาฆบูชา

วันมาฆบูชา หมายถึง การบูชาในวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 เป็นวันที่พระพุทธเจ้าได้แสดงธรรมโอวาทปาฎิโมกข์ คือ ละชั่ว ทำดี ทำจิตใจให้ผ่องใสในวันนี้มีเหตุการณ์สำคัญ คือ เป็นวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3  พระสงฆ์จำนวน 1,250 รูป ล้วนเป็นพระอรหันต์มาประชุมกันโดยมิได้นัดหมาย และทั้งหมดได้รับการอุปสมบทจากพระพุทธเจ้า


(http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/poonsak/budda/images/maka01.jpg)

วันมาฆบูชาเป็นวันที่พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทานพระโอวาทสำคัญอันถือได้ว่าเป็นหัวใจของคำสอนในพระพุทธศาสนา คือ โอวาทปาฏิโมกข์ ในวันเพ็ญ (ขึ้น 15ค่ำ) เดือนสาม ดวงจันทร์โคจรมาเสวยมาฆฤกษ์ แต่ถ้าปีใดมี อธิกมาส คือ เดือนแปดสองแปด วันมาฆบูชาก็จะเลื่อนไปเป็นวันเพ็ญกลางเดือนสี่ เหตุการณ์ดังกล่าวนี้เกิดขึ้นที่ พระเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ รัฐมคธ ในปีแรกของการตรัสรู้ของพระพุทธองค์ คือ หลังจากตรัสรู้แล้วได้ 9 เดือน             ความประจวบกันพอดีของเหตุการณ์ในวันนี้ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่อัศจรรย์ มีสี่ประการคือ
  
ประการแรก  เป็นการมาชุมนุมกันของพระสงฆ์สาวก จำนวน 1,250 รูป เพื่อเฝ้าพระบรมศาสดา โดยมิได้นัดหมาย
  
ประการที่สอง  พระสงฆ์สาวกดังกล่าวล้วนแต่เป็นพระอรหันต์ทั้งสิ้น
  
ประการที่สาม  พระสงฆ์สาวกดังกล่าวล้วนแต่ได้รับการอุปสมบทจากพระพุทธเจ้าด้วยวิธี เอหิภิกขุอุปสัมปทา
  
ประการที่สี่   วันนั้นดวงจันทร์เพ็ญเสวยมาฆฤกษ์เต็มบริบูรณ์
  
ความพร้อมกันขององค์สี่ประการจึงเรียกว่า จาตุรงคสันนิบาต
  
โอวาทปาฏิโมกข์  ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงเป็นการประมวลคำสอนหลักของพระพุทธศาสนา เพื่อให้พระสงฆ์สาวกนำไปประพฤติปฏิบัติ และนำไปสั่งสองผู้อื่นในแนวทางเดียวกัน คือ
  
  
ขนฺตี ปรมํ ตโป ตีติกฺขา   ขันตี คือความอดกลั้น เป็นธรรมเครื่องเผากิเลสอย่างยิ่ง
นิพฺพานํ ปรมํ วทนฺติ พุทฺธา   ผู้รู้ทั้งหลาย กล่าวพระนิพพานว่าเป็นธรรมอันยิ่ง  
น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี   ผู้กำจัดสัตว์อื่นอยู่ ไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิตเลย  
สมโณ โหติ ปรํ วิเหธยนฺโต    ผู้ทำสัตว์อื่นให้ลำบากอยู่ ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะเลย  
สพฺพปาปสฺส  อกรณํ  การไม่ทำความชั่วทั้งปวง
กุสลสฺสุปสมฺปทา   การทำความดีให้ถึงพร้อม  
สจิตฺต ปริโยทปนํ   การทำใจให้สะอาดบริสุทธิ์  
เอตํ พุทฺธานสาสนํ   นี้เป็นคำสอนของพระพุทธศาสนา  
อนูปวาโท อนูปฆาโต   การไม่พูดร้าย การไม่ทำร้าย  
ปาติโมกฺเข จ สํวโร   การสำรวมในปาติโมกข์  
มตฺตญฺญุตา จ ภตฺตสฺมึ   ความเป็นผู้รู้ประมาณในการบริโภค  
ปนฺตญฺจ สยนาสนํ   การนอน การนั่ง ในที่อันสงัด  
อธิ จิตฺเต จ อาโยโค  ความหมั่นประกอบในการทำจิตให้ยิ่ง  
เอตํ พุทฺธานสาสนนฺติ   นี้เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

  
มีข้อความในโอวาทปาฏิโมกข์ที่อาจจะจำเพาะเจาะจงสำหรับนักบวชหรือบรรพชิต และบางข้อก็นำไปประพฤติปฏิบัติได้ทั้งบรรพชิตและผู้ครองเรือน อย่างไรก็ตามข้อความในโอวาทปาฏิโมกข์ก็ได้แสดงถึง จุดหมายสูงสุด แห่งพระพุทธศาสนา คือ พระนิพพานดังนั้นพุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า จึงควรศึกษาพระโอวาทปาฏิโมกข์ให้เข้าใจแจ่มแจ้ง แล้วน้อมนำไปประพฤติปฏิบัติ ตามฐานะและกำลังความสามารถของตน จึงจะได้ชื่อว่าเป็นพุทธศาสนิกชนที่แท้จริง