ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
สิงหาคม 13, 2020, 04:12:56 AM
หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
ข่าว: ขออนุโมทนาบุญ บริษัท ซีโอแอลทีดี นิค จำกัด ผู้นำด้านการจัดการ ระบบเน็ทเวิร์ค  www.coltdnic.com ผู้บริจาคเวปไซค์สำนักสงฆ์เขาพระครู 

+  สำนักสงฆ์เขาพระครู, ศรีราชา, ชลบุรี,
|-+  รวมธรรมะ
| |-+  ถาม-ตอบปัญหาธรรมะ
| | |-+  สมาธิ กับ ภวังค์
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้ « หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: 1 [2] พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: สมาธิ กับ ภวังค์  (อ่าน 1764 ครั้ง)
พระอาจารย์วัฒนา
Jr. Member
**
กระทู้: 67


เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #5 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2011, 04:25:30 PM »

ขอบคุณพระอาจารย์ที่เมตตาตอบคำถามค่ะ ตอนนี้ฝึกโดยการเดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที ทุกวันค่ะ หกโมงเช้า ถึง เจ็ดโมงเช้า โดยยึดตามหลักที่พระอาจารย์สอนค่ะ ว่าเอาพลังจิตให้ได้ก่อน ก่อนหน้าที่จะไปปฏิบัติกับสำนักสงฆ์เขาพระครู สับสนค่ะ จับจุดไม่ถูกไม่รู้ว่าจะนั่งไปเฉยๆให้มีความสุขก่อน หรือนั่งไปด้วยพิจารณาไปด้วยแบบวิปัสนา ตอนนี้เลยตั้งแค่ว่าเอาสงบเพื่อเป็นหลักก่อนอย่างเดียวยังไม่พิจารณาค่ะ

เจริญพร....วิสัชชนา
   ขอถามพระอาจารย์ถึงอาการที่เกิดขึ้นระหว่างนั่งสมาธิค่ะ  หลังจากเดินจงกรมเสร็จแล้ว พอนั่งสมาธิไปได้สักพักจะเกิดอาการมีความสุขแบบบอกไ่ม่ถูก น้ำตาคลอแต่ไม่ไหลออกมา พอนั่งต่อไป อาการนี้ก็หายไปรู้สึกเหมือนตัวหมุน แต่ยังได้ยินเสียงรอบข้างอยู่ รู้สึกว่าหายใจอยู่ตลอดเวลาค่ะ สักพักความรู้สึกหมุนๆหยุด รู้สึกเฉยๆ ว่างๆ นั่งต่อไปสักพักก็มีอาการแบบแรกคือมีความสุขแบบบอกไม่ถูก สลับไปสลับมากับความรู้สึกเฉยๆ แต่ความรู้สึกตัวหมุนเกิดขึ้นแป๊บเดียว ครั้งเดียวแล้วก็หายไปค่ะ

ระหว่างวันขณะที่ทำงาน หรือไปไหนมาไหน บางทีก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาเฉยๆ โดยไม่ีมีสาเหตุค่ะ อยากยิ้มอยากหัวเราะ เห็นอะไรก็มีความสุข หัวเราะง่าย ไม่อยากฟังเพลง ไม่อยากดูละคร ไม่อยากเล่นอินเตอร์เนต อยู่คนเดียวได้นานๆ ไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่เบื่อ ไม่เหงา

อันนี้เป็นอาการปกติหรือเปล่าคะ ฝึกมาได้ประมาณ 1 อาทิตย์ค่ะทำทุกวัน เวลาเดิม 6-7โมงเช้า เดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที

เป็นอาการของจิตอย่างหนึ่ง ที่มีความปิติ อาการแบบนี้จะเกิดไม่เหมือนกันทุกคน และไม่เกิดทุกครั้ง ก็กำหนดจิตไว้ที่ฐานที่ตั้งของจิต
แล้วอาการต่างๆ จะค่อยๆหายไป
  อาการที่เป็นในการใช้ชีวิตประจำวัน ถือว่าปกติของคนฝึกสมาธิ คือ จิตได้เสวยอารมณ์ของสมาธิ เหมือนเวลาเรากินข้าว ความอิ่มก็ยังอยู่แม้เราจะไม่ได้กินแล้ว  
 แต่คนอื่นอาจจะมองเราผิดปกติ เราก็ต้องเข้าใจเค้า ไม่ใช่ให้เค้ามาเข้าใจเรา เพราะเค้าไม่รู้ว่าเราทำอะไรมานั่นเอง.....
บันทึกการเข้า

“ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อลืมตาขึ้นดูโลกเป็นครั้งแรกเราก็ร้องไห้พร้อมกำมือไว้แน่น
เป็นสัญลักษณ์ว่าเกิดมาเพื่อจะหน่วงเหนี่ยวยึดถือ แต่เมื่อจะหลับตาลาโลกนั้น
ทุกคนแบมือออกเหมือนจะเตือนให้ผู้อยู่เบื้องหลังสำนึกและเป็นพยานว่าเขามิได้เอาอะไรไปด้วยเลย ”
Manee
Newbie
*
กระทู้: 11


ดูรายละเอียด
« ตอบ #6 เมื่อ: สิงหาคม 08, 2011, 11:12:26 AM »

ขอบพระคุณเจ้าค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ จะตั้งใจฝึกต่อไปค่ะ
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 [2] พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.11 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!